Księżniczka?

Ostatnio Anka zaczęła mnie porządnie wkurzać. Niewiadomo o co jej chodzi, i chce mną rządzić, żebym robiła co ona chce i jak nawetmuszę coś w domu zrobić, to ona ma to w dupie, bo ona chce iść na strumyk ze mną zapalić. A jak się nie godzę to robi wielką aferę i staje się nagle obrażona. I to ma być przyjaźń z jej strony? Widziałam w niej przyjaciółkę, kogoś bardzo mi bliskiego. Kogoś, do kogo mogę pobiec w nocy, płakać,a ona będzie mnie pocieszać, ale jak zwykle się pomyliłam co do niej. Nie pochodzę z bogatej rodziny, sama muszę sprzątać i mam pewne obowiązki w swoim domu, nie to co ona, która ma czas na wszystko, bo za nią sprzątają obce osoby. Nie, nie jestem zazdrosna, ale wściekła, że ona pokazuje to w głupi sposób, a mianowicie komentuje wszystko.Czasami jej piszę, że nie chce mi się iść, bo nie lubię się ciągle przyznawać do tego, że nie mam kasy, a jak już jej to powiem, to wielka księżniczka wyjeżdża z tekstem, że sobie mogłam uzbierać. Tylko, że ja wolę pomóc własnej matce, niż iść do jakiegoś kina. Myślałam, że znajdę drugą przyjaciółkę, taką jaka jest moja imienniczka Marta, którą kocham niesamowicie. Nadal jej opowiadam wszystko, mimo, że jest od dłuższego czasu w Szwecji. Nie jest obecna ze mną ciałem, ale czuję jakby była przy mnie, gdy płaczę, zaliczam porażkę, albo ktoś mnie upokorzy. Kocham ją jak siostrę i tęsknię za nią bardzo mocno. Ona wie co to przyjaźń. A to, że jest starsza o 6 lat, to nic. :)

Marta :)

M&M ;)